Άρθρα

Δημοσιεύθηκε 30 Απρίλιος, 2015

0

Δικαιοσύνη υπό έλεγχο

του Ιωάννη Δημητροκάλλη

Όσο ακατατόπιστος και αν είσαι στα συνταγματικά θέματα, διαβάζοντας το άρθρο 26 του Συντάγματος, αντιλαμβάνεσαι πως η δικαστική λειτουργία είναι κάτι ξεχωριστό. Ένας Θεσμός ανεξάρτητος από τους αντιπροσώπους σου που ψηφίζεις, κάθε τετραετία, για να νομοθετούν στη Βουλή, να εκλέγουν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και να διαχειρίζονται την εν γένει εξουσία.
Γράφει το άρθρο 26 του ισχύοντος Συντάγματος:

  1. Η νομοθετική λειτουργία ασκείται από τη Βουλή και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
  2. Η εκτελεστική λειτουργία ασκείται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση.
  3. Η δικαστική λειτουργία ασκείται από τα δικαστήρια. Οι αποφάσεις τους εκτελούνται στο όνομα του Ελληνικού Λαού.

Είναι φανερό ότι αυτή η ξεχωριστή δικαστική λειτουργία, της οποίας οι αποφάσεις των οργάνων εκτελούνται στο όνομα του Λαού, διακρίθηκε για να τον προστατεύει από τυχόν αυθαιρεσίες των Αντιπροσώπων του στη διαχείριση της εξουσίας. Η Δικαιοσύνη δεν διαχειρίζεται, αλλά έχει χρέος να ελέγχει τη διαχείριση της εξουσίας και να τιμωρεί τους παραβάτες του Νόμου.

Όσο, όμως, καλόπιστος και να είσαι, διαβάζοντας στο άρθρο 90, παρ. 5 ότι ‘’οι προαγωγές στις θέσεις του Προέδρου και των Αντιπροέδρων του Συμβουλίου της Επικρατείας, του Αρείου Πάγου και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ενεργούνται με Προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται ύστερα από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου’’, αντιλαμβάνεσαι ότι μάταια αισθάνθηκες ασφαλής, διότι και αυτή η λειτουργία της εξουσίας είναι στα χέρια των Αντιπροσώπων σου, και εσύ είσαι έρμαιο των διαθέσεών τους.

Καταλαβαίνεις εύκολα πως η πυραμίδα της οργάνωσης των δικαστικών λειτουργών που με τόσα ωραία λόγια περί ανεξαρτησίας περιγράφεται σε 14 άρθρα του Συντάγματος, είναι απόλυτα εξαρτημένη από τους αιρετούς εξουσιαστές σου.

Και για να μην σου μείνει καμία αμφιβολία για το ποιος καθορίζει τους όρους του ‘’παιχνιδιού’’ της εξουσίας, το άρθρο 91.1 ορίζει: ‘’Την πειθαρχική αγωγή εγείρει ο Υπουργός Δικαιοσύνης’’ όταν αφορά σ’ αυτούς που ο ίδιος ορίζει. Εάν δεν υπακούουν, δηλαδή, στο θέλημά του κρατάει ‘’τη βέργα για να τους επαναφέρει στον ‘’ίσιο δρόμο’’ της υποταγής.

Έτσι αντιλαμβάνονται την εξουσία οι πολιτικοί, διότι έχουν ταυτίσει τη λαϊκή κυριαρχία μόνο με την Κυβέρνηση. Παραγνωρίζουν, συνειδητά, το γεγονός ότι η λαϊκή κυριαρχία έχει τριαδική έκφραση και η Κυβέρνηση είναι το ένα μόνο μέρος. Το ότι στο Ελληνικό Σύνταγμα ταυτίζεται το νομοθετικό σώμα με εκείνο που αναδεικνύει την Κυβέρνηση, δεν σημαίνει ότι και η Δικαιοσύνη πρέπει να είναι αφομοιωμένη ως εξουσία από την Κυβέρνηση. Τουναντίον, πρέπει να υπερτονισθεί, θεσμικά, το ανεξάρτητο της λειτουργίας της.

Αντίθετα όμως, η εκτελεστική λειτουργία θεωρεί τη δικαιοσύνη υποτακτική της, επεκτείνοντας αυθαίρετα τα δικαιώματα που της δίνει η ψήφος του Λαού και στον τρίτο χώρο της λαϊκής κυριαρχίας, ο οποίος όμως θα έπρεπε να έχει τη δική του αυτόνομη λειτουργική υπόσταση.

Ο βαθμός ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης σε ένα πολίτευμα, καθορίζει το μέτρο της ποιότητας της Δημοκρατίας του.

Πηγή: «Από το κράτος των υπηκόων στην πολιτεία των πολιτών», Ι. Γ. Δημητροκάλλης

Το βιβλίο σε ψηφιακή μορφή εδώ




Δεν επιτρέπονται σχόλια

Πίσω στην κορυφή ↑